Nieuwe kas houdt regenwater vast

Een nieuw type kasdak helpt om wateroverlast in het Westland te voorkomen. Adviesbureau DHV ontwikkelde de zogenoemde waterbergende tuinbouwkas in samenwerking met TNO. De presentatie vond plaats op het Kennisfestival in Delft.

Het geheim van de nieuwe kas is dat het hemelwater vertraagd wordt afgevoerd. Daartoe worden de goten tot een bepaalde hoogte afgesloten, zodat het water erin blijft staan. Lees meer

Het Westland is het grootste aaneengesloten glastuinbouwgebied van Europa. Het gebied kampt al jaren met een groot risico op wateroverlast. Dat heeft alles te maken met de vele kassen. Terwijl in stedelijk gebied de bodem gemiddeld uit 50 procent verhard oppervlak bestaat, loopt dat in het Westland door de vele kassen op tot wel 84 procent.

Regenwater stroomt daardoor snel af naar het oppervlakte­water. Volgens Hans van Leeuwen, projectmanager bij DHV, is de kans dat er wateroverlast optreedt op sommige plekken in het Westland eens in de tien jaar, terwijl de normen voorschrijven dat die kans eens in de vijftig jaar moet zijn.

DHV kreeg van de gemeente Westland en het Hoogheemraadschap van Delfland de opdracht om onderzoek te doen naar het bergen van water op de kassen. De studie is nu klaar, de toetsing in de praktijk start na de zomer. DHV heeft het effect van de waterbergende kas doorgerekend in de Oude Lierpolder in het Westland.

Als het concept in alle kassen in deze polder wordt toegepast, leidt dat tot 7 centimeter minder peilstijging bij extreme neerslag. Dat is gelijk aan een open waterberging van 10.000 kubieke meter. Een speciaal aangelegde waterberging met die omvang zou 2,2 hectare groot zijn. Grond is in het Westland schaars en dus duur. Met waterbergende kassen wordt flink bespaard op de kosten voor het verminderen van het wateroverlastrisico.
Van Leeuwen

DHV heeft ook onderzocht of tuinders iets voelen voor waterbergende kasdaken. Volgens Van Leeuwen staan ze er in beginsel positief tegenover, maar willen ze wel weten wat de consequenties zijn voor bijvoorbeeld de belasting van het dak en voor de verzekering en hoe het zit met de vervuiling van het glas. TNO heeft dit opgepakt en gekeken naar de draagkracht van de fundering en de kasconstructie. Daaruit blijkt dat het water in de kasgoten ruim 20 centimeter hoog mag staan.

De praktijkproef die na de zomer start, moet onder meer duidelijk maken in welke mate de lichtinval in de kas, belangrijk voor de groei van de planten, wordt beïnvloed.

Delft Blue Technology

Noem Delft en wereldwijd gaat er bij ingenieurs en waterexperts een lichtje op. Van oudsher houdt Delft met zijn rijke historie, maar ook met zijn technische universiteit en kennisinstituten haar naam hoog. Aan een goede reputatie moet je blijven werken. Daarom hebben de Gemeente Delft, het Hoogheemraadschap van Delfland, de TU Delft, TNO, Deltares, het Science Center, UNESCO-IHE en de Kennisalliantie de handen ineen geslagen om Delft nog sterker op de kaart te zetten als kenniscentrum voor water- en deltatechnologie. Dat doen we door samen te werken, samen te experimenteren en kennis te ontwikkelen, met als resultaat innovaties (showcases). Dicht bij huis, maar met de ambitie om de innovaties wereldwijd toe te passen. Het initiatief heet Delft Blue Technology (DBT).